Film pt.:"Sabrina"

 Film pt.:"Sabrina"

 

 ” Sabrina ” to romantyczna komedia z 1954 roku w reżyserii Billy’ego Wildera na podstawie sztuki Sabrina Fair.
W tytułową rolę Sabriny wciela  znakomita Audrey Hepburn a towarzyszą  jej William Holder oraz Humphrey Bogart czyli niezwykli amanci  kina lat 50 i 60 .

 Film ten  opowiada historię  dziewczyny Sabriny Fairchild, która jest  córką szofera w bardzo bogatej  rodzinie- państwa Larrabee. Sabrina od dzieciństwa podkochuje się w ich młodszym synu Davidzie . Chłopak niestety   nie jest nią zainteresowany, nie zwraca na nią uwagi i tym samym  doprowadza ją  rozpaczy. Pewnego dnia ojciec wysyła dziewczynę  do Paryża, by tam zdobyła wykształcenie. Kończy tam  znakomitą  szkołę gastronomiczną oraz dorośleje. Wraca z Paryża wręcz odmieniona, nabiera ogłady, staje się jak to mówią światową damą . Emanuje niezwykłym urokiem osobistym i niezwykłą klasą oraz nietuzinkową urodą.  David, któremu była obojętna natychmiast się w niej zakochuje. Ale, by nie było tak prosto pojawia się ten trzeci-starszy brat Davida-Linus. 

Którego wybierze Sabrina....

Gorąco polecam, film jest niezwykle intrygujący i w czarno-białym kolorze...

Film miał 4 nominacje do Oscara dostał jednego za przepiękne kostiumy.

 

Obraz pt. "Dziewczyna z perłą" Johannesa Vermeera

 

Obraz  pt."Dziewczyna z perłą" namalowany został przez holenderskiego malarza Johannesa Vermeera w VII wieku. Niestety nie jest znana dokładana data powstania dzieła, szacuje się , że miało to miejsce w ok. 1664 roku. Obraz wykonany jest techniką olejną, na płótnie o wymiarach 39cm na 44,6 cm. Stanowi on jedno z najwybitniejszych dzieł holenderskiego malarstwa. Potocznie nazywają go "Mona Lisą północy" lub "Holenderską Mona Lisą".

Kompozycja dzieła jest statyczna i bardzo oszczędna.

Portret ten to popiersie młodej kobiety namalowane na ciemnym, prawie czarnym tle. Niestety do dziś nie wiadomo kim jest kobieta z obrazu.  Padały przypuszczenia, że być może to córka artysty, lecz podobno była ona w tym czasie dość młoda na taki wygląd.Inni twierdzą, że obraz nie przedstawia żadnej konkretnej osoby. Być może był to tylko tronies, czyli studium tworzone przez malarza jako ćwiczenie.

Obraz jest niezwykle realistyczny, wygląda jak zdjęcie wykonane z zaskoczenia. Kobieta jakby właśnie odwróciła się, jakby ktoś ją w tejże chwili zawołał. Odwraca ona twarz i patrzy na obserwujących. Światło – jak w większości dzieł artysty – pada  właśnie z lewej strony obrazu.

Pada ono dokładnie na jej prawe policzko, lewe pozostaje w półmroku

Twarz jej jest smukła,  posiada  delikatny nosek, i duże, piękne oczy. Czerwone, lekko rozchylone usta to efekt albo zaskoczenia albo przerwanej rozmowy. Szeroko otwarte oczy i lekko rozchylone usta pokazują nam jej zaskoczenie. Niestety nie widzimy jakiego koloru są jej włosy, całość skryta została pod starannie zawiązanym niebiesko-żółtym turbanem.  Do namalowania jego użył artysta swojego bardzo ówcześnie drogiego pigmentu tj. lazurytu.  Kobieta ubrana jest w ciemno-złotą suknię z białym kołnierzykiem, co stanowi niezwykły kontrast do czarnego, statycznego tła. Na lewym uchu dziewczyny zawieszony jest kolczyk, tytułowa perła. Wyłania się ona z cienia swoim srebrzystym kolorem. Obraz spowity jest jakąś tajemnicą.

Aktualnie  ,,Dziewczynę z perłą" możemy podziwiać w muzeum

Maritshuis w Hadze.

Obraz pt. "Mona Lisa" inaczej" inaczej "La Gioconda"  Leonarda da Vinci

 

 

  Obraz  malowany był  w latach 1503-1507. Jest to najwybitniejsze dzieło renesansowego artysty Leonarda da Vinciego . Wykonany  on został techniką olejną  na desce topolowej, o wymiarach : 53 cm na 77  cm.

W centralnej części obrazu znajduje się postać kobiety namalowanej od pasa w górę, siedzącej na fotelu . Postać  ustawiona jest pod kątem, a twarz zwrócona jest w kierunku widza. Kobieta lewą dłonią oparta jest o ów fotel, prawa natomiast lekko opada na lewej. Tytułowa postać jest dość  krągła, niezbyt szczupła  . Jej długie, ciemne, lekko kręcone włosy opadają na ramiona . Włosy pokryte są delikatną, przeźroczystą woalką . Wysokie jej czoło ozdobione jest cieniutką tasiemką. Włosy ułożone są w przedziałek. Cera jest delikatna, jasna a policzki lekko pąsowe. Oczy patrzą wprost na obserwatora i co ciekawe, niezależnie  z której strony nie staniemy przed obrazem, to Mona Lisa zawsze będzie  patrzyła wprost na nas. Kąciki ust kobiety są lekko uniesione, co świadczy o uśmiechu portretowanej i jest on bardzo tajemniczy. Ubrana jest w ciemnobrązową suknię z kwadratowym dekoltem. Rękawy sukni są beżowe, pomarszczone. Tło stanowi przepiękny krajobraz.  Postać namalowana została w innej perspektywie niż krajobraz. Kobieta  namalowana została w perspektywie centralnej, a krajobraz z lotu ptaka.  Tło stanowi jezioro, kręte ścieżki, góry lasy . Malarz dla nadania tajemniczości ów krajobraz spowił mgłą. Na wysokości jej ramion widać zarysy kolumn po prawej i lewej stronie.

Kolorystyka obrazu w części tła jest żywa, dominują tutaj błękity i zielenie. Postać natomiast powita jest w ciemne chłodne barwy.

 Niektórzy twierdzą, że obraz „Mona Lisa” to tak naprawdę zakamuflowany autoportret samego malarza. Inni dopatrują się w kobiecie wizerunku kurtyzan czy rozmaitych szlachcianek. Wśród znawców dominuje jednak przekonanie, że twórca sportretował Lisę Gherardini, znaną również jako del Giocondo, żonę bogatego handlarza.

 Obraz obecnie znajduje się w paryskim Luwrze.

Obraz pt. "Dama z łasiczką" ("Dama z gronostajem") Leonarda da Vinci

Obraz pt. "Dama z łasiczką" ("Dama  z gronostajem") Leonarda da Vinci

  Obraz Leonarda da Vinci  namalowany został  w około 1489 roku w Mediolanie. Jest to jedno z najważniejszych dzieł w dorobku malarza. Wykonany  on został techniką olejną z użyciem tempery  na desce orzechowej, o wymiarach : 40,3 cm na 54,7  cm.

    Portret ten przedstawia postać Cecylii Gallerani, kochanki Ludvika Sforzy, ówczesnego księcia Mediolanu.  Kobieta w dłoniach trzyma łasiczkę, choć wielu twierdzi , że to gronostaj. Do dziś nie określono jednak  jednoznacznie, co to za  zwierzątko. Jedna z teorii mówi, iż Ludovico Sforza nosił przydomek  przydomek „Elmerino”tj.gronostaj. Był on kawalerem „Orderu Gronostaja”, który przyznawano za męstwo na polach bitew. Dlatego właśnie zwierzę  przedstawione na obrazie  miało być może symbolizować właśnie jego ?.

Obraz przestawia kobietę namalowaną na ciemnym tle. Jej sylwetka przedstawiona jest od pasa w górę. Twarz namalowana jest z  niepełnego profilu , trzyćwierciowo  . Ciało skierowane jest w przeciwnym kierunku niż głowa. Dzięki takiemu zabiegowi artysta osiągnął efekt poruszenia, daje to  wrażenie dynamiki. Oczy duże, kasztanowe patrzące w prawo, jakby w konkretny punkt. Zwierzątko patrzy w tym samym kierunku. Dama uczesana jest z ogromną starannością. Przez jej czoło przewiązana jest ozdobna tasiemka . Jest zamyślona,jedynie kącik jej ust jest delikatnie uniesiony,co świadczy o delikatnym uśmiechu. Poniżej czarnej tasiemki ,od razu nad brwiami przechodzi delikatny złoty łańcuszek. Policzki wydają się być nieco zaróżowione. Kobieta ubrana jest w bogato zdobioną suknię z drogiego materiału. Suknia jest niebiesko-czerwono-złota z dużym  wyciętym dekoltem. Zdobiona jest ciemno brązowym haftem. Smukłą szyję kobiety zdobią czarne drobne koraliki, zawinięte w okół szyji dwukrotnie. Dama trzyma zwierzątko na lewej ręce, prawą dłonią ją delikatnie głaszcze. Gronostaj jest biały, dostojny jak jego pani. światło  pada dokładnie w sam środek obrazu, na twarz dłoń oraz gronastaja, w centralny jego punkt. „ Dama z łasiczką” jest obrazem, który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych dzieł w historii ludzkości. Aktualnie możemy go podziwiać w Krakowie w Muzeum Książąt Czartoryskich.

Podczas podróży po Europie w  2011  obraz został ubezpieczony na 300 mln euro...